กาพย์ยานี 11  เรื่อง  อำลาและอาลัย

 

          อำลาอาลัยนัก                     มิตรสุดรักผู้แสนดี

พ้นทุกข์ม้วยชีวี                             กายวจีหยุดเคลื่อนคล้อย

          โลกหนอช่างเปลี่ยนผัน     ข้ามคืนวันเลื่อนหลุดลอย

ทุกยามเฝ้ารอคอย                         หวังประจบพบเจ้านาย

         เพื่อนเอ๋ยเจ้าเพื่อนรัก           บุญพิทักษ์คอยรักษา

ชาติหน้าขอเกิดมา                       พรหมนำพาเสกกายคน

         หมดแล้วอาลัยสิ้น               ต้องผลัดถิ่นบันดาลดล

จากนี้มิได้ยล                               ใจหมองหม่นเหลือคณา

 

 

****กฤษกร  ฝากถึงเพื่อนรักผู้แสนดี   “น้ำเพชร”  หากชาติหน้ามีขอให้เกิดเป็นคนนะเพื่อนรัก

ส่งกันครั้งสุดท้ายในวันที่ไม่มีเธออีกต่อไป.....แต่จะอยู่ในใจเสมอ...***

 

 

กาพย์ยานี 11  บทนี้  แต่งขึ้นจากความสูญเสียสัตว์เลี้ยงเพื่อนรัก  ในวันที่ 13   กุมภาพันธ์  2558

 

แต่ละวรรคแต่ละบทสะท้อนความรู้สึกที่มีต่อสัตว์เลี้ยง  

 

          อำลาอาลัยนัก                 มิตรสุดรักผู้แสนดี

พ้นทุกข์ม้วยชีวี                             กายวจีหยุดเคลื่อนคล้อย

 

ส่วนนี้เป็นส่วนของการเกริ่นเรื่องราว  คือ   การกล่าวคำอำลามิตร  มิตรในที่นี้หมายถึงสัตว์เลี้ยง  คือ  สุนัขชื่อน้ำเพชร    ได้เสียชีวิตในช่วงเช้า  

กายวจีหยุดเคลื่อนคล้อย  หมายถึง   มันนิ่งสงบลง  เพราะปกติมันจะเดินตามไปมา

ม้วยชีวีแปลว่า  ตาย

ทุกข์ในที่นี้หมายถึงทุก ๆ สิ่ง ๆ  ทุก ๆ อย่าง

 

          โลกหนอช่างเปลี่ยนผัน    ข้ามคืนวันเลื่อนหลุดลอย

ทุกยามเฝ้ารอคอย                     หวังประจบพบเจ้านาย

 

บรรยายถึงโลก  สร้างทุกสิ่งและเปลี่ยนแปลงทุกสิ่ง  เพียงเปลี่ยนคืนวันทุกอย่างก็เปลี่ยนแปลง  ในโลกชีวิตเป็นสิ่งไม่แน่นอน

ต่อมา  ทุกยามเฝ้ารอคอย    สื่อถึงสุนัขน้อยตัวนี้ชอบรอคอย   ชอบประจบเจ้านายในบ้านทุก ๆ คน

 

         เพื่อนเอ๋ยเจ้าเพื่อนรัก        บุญพิทักษ์คอยรักษา

ชาติหน้าขอเกิดมา                    พรหมนำพาเสกกายคน

 

บทนี้เป็นบทอวยพรให้สุนัขน้อย

พรหม  หมายถึงพระพรหม  ผู้ลิขิตชีวิต    วรรคนี้กล่าวคำขอพรต่อพระพรหมช่วยเสกให้สัตว์เลี้ยงตัวนี้กลายเป็นคนในชาติพบใหม่  

         หมดแล้วอาลัยสิ้น            ต้องผลัดถิ่นบันดาลดล

จากนี้มิได้ยล                            ใจหมองหม่นเหลือคณา

 

สุดท้ายบรรยายถึงความอาลัยอาวรณ์

 

 

น้อง ๆ  นักเรียน  นักศึกษา และท่านผู้สนใจลองนำไปดัดแปลงตามความเหมาะสมนะครับ

 

ผู้แต่ง

พยัคฆ์กูรู

 

วันที่โพส

 

18/02/2558