ประเทศไทยมีศาสนาพุทธเป็นศาสนาประจำชาติ คนส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ

 

อีกทั้งในดินแดนประเทศไทยมีสังคายนา 2 ครั้ง คือ

ครั้งที่ 1 สมัยอาณาจักรล้านนา คือ ภาคเหนือของไทยในปัจจุบัน ปี พ.ศ. 2020 สมัยพระเจ้าติโลกราช แห่งราชวงศ์เม็งราย

ครั้งที่ 2 สมัยกรุงรัตนโกสินทร์ คือ ประเทศไทยในปัจจุบัน ปี พ.ศ. 2331 สมัยพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ปฐมราชวงศ์จักรี

 

ดินแดนของประเทศไทยจึงมีพุทธศาสนาที่เหนียวแน่นและยั่งยืนมาจนถึงทุกวันนี้

ประเทศไทยจึงเป็นศูนย์รวมทางศาสนาที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของโลก

อีกทั้งพุทธศาสนาในไทยเรามีความเป็นมาที่ยาวนาน ซึ่งถูกนำมาผูกโยงกับตำนานพื้นบ้านต่างๆ เกี่ยวข้องกับพุทธศาสนาในแต่ละท้องถิ่น

พุทธศาสนายังมีความเกี่ยวข้องกับคนไทยส่วนใหญ่ตั้งแต่เกิดจนตาย

คนกับวัด จึงเป็นสถานที่ที่ชาวไทยทุกคนผูกพัน

ในอดีตวัด ยังเป็นทั้งสถานที่ถ่ายทอดความรู้

เป็นศูนย์รวมของชุมชน

เป็นสถานที่พักพิงทางจิตใจ วัดเป็นทุกสิ่งในยามสุข ยามทุกข์

ส่วนเครื่องรางของขลังของพุทธศาสนาแบบไทย มีมายาวนานหลายร้อยหลายพันปีตามหลังพุทธกาล

เครื่องรางวัตถุจึงเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวทางจิตใจให้คนทำดี

มีความศรัทธาในพุทธศาสนา

เชื่อในเรื่องบุญ บาป

เชื่อในเรื่องการเกิด แก่ เจ็บ ตาย

เชื่อในเรื่องกฎแห่งกรรม

เราจะทำกรรมดีหรือกรรมชั่ว เราคือผู้รับผลแห่งกรรม

ศาสนาพุทธในไทยจึงมีความยั่งยืนและยาวนานมาก

 

 

เพราะพุทธศาสนาแบบไทย เปรียบไปแล้วเหมือนกับผลไม้ที่มีทั้งเปลือกและแก่น

เปลือก คือวัตถุ ช่วยให้พุทธศาสนาไทยยืนยาวตราบจนถึงทุกวันนี้

แก่น คือ หลักธรรมะ ช่วยให้พุทธศาสนิกชนเข้าถึงธรรมได้โดยแท้จริง

เปลือกหุ้มแก่นช่วยให้เนื้อในคงอยู่

หากศาสนามีแต่แก่น พุทธศาสนาจะสูญสิ้นโดยเร็ว เนื่องจากผู้ถึงธรรมมีน้อย

หากศาสนามีแต่เปลือก พุทธศาสนาจะหลงเหลือแต่วัตถุเป็นเครื่องยืดเหนี่ยว

 

คำคมจาก ภาพยนตร์เรื่องอภินิหารตั๊กม้อ** (คนที่รู้มีมาก คนปฏิบัติมีน้อย คนเผยแพร่มีมาก คนเข้าใจมีน้อย ฉะนั้นจงอย่าดูหมิ่นคนที่หลงงมงาย ทุกคนเป็นคนดีได้ในพริบตา)**

 

พุทธไทยจึงมีทั้งเปลือกและแก่นอยู่รวมกัน เป็นผลให้ผู้ถึงแก่นบรรลุธรรม ผู้ถึงเปลือกเข้าถึงพุทธศาสนา

 

เนื่องจากพุทธศาสนาในครั้งหนึ่งให้ความสำคัญกับแก่นแท้ เวลาล่วงเลยไป 200 กว่าปี ศาสนาพุทธเกือบสิ้นสูญ

ด้วยพุทธธรรมค้ำจุนโลกจึงมีผู้เป็นมหาบุรุษเกิดขึ้นค้ำจุนพุทธศาสนาให้รุ่งเรืองขึ้นอีกครั้งด้วยการสืบสานหลักแห่งธรรมอาศัยทั้งเปลือกและแก่นแท้ เพื่อให้พุทธศาสนายาวนานมาจนถึงทุกวันนี้

 

แก่นแท้เข้าถึงธรรม

เปลือกธรรมเข้าถึงพุทธศาสนา